Monthly Archives: Απρίλιος 2012

ΗΠΑ: Προσήγαγαν 6χρονη με χειροπέδες

Οταν η κατατρομοκράτηση μιας κοινωνίας έχει αγγίξει τέτοια δυσθεώρητα επίπεδα ώστε η ανάγκη για αστυνόμευση να έχει διαποτίσει μέχρι μυελού οστεών ευρύτατα στρώματά της, τέτοια περιστατικά δεν πρέπει να εκπλήσσουν. Και αν, ενδεχομένως, μας προκαλούν τη θυμηδία, ας σκεφτούμε ξανά. Είναι πολύ σοβαρό για να αντιμετωπιστεί με ελαφρότητα…

Αναδημοσίευση από το «Εθνος«, 17/4/2012

Προσήγαγαν 6χρονη με χειροπέδες – διώκεται για επίθεση και καταστροφές

Ο παραλογισμός της αμερικανικής μανίας με την αστυνόμευση εμφανίστηκε σε όλο του το μεγαλείο σε μία πόλη της Τζόρτζια.
Προσήγαγαν 6χρονη με χειροπέδες – διώκεται για επίθεση και καταστροφές

Η μικρή Σαλέσια Τζόνσον δεν ήταν και τόσο ευδιάθετη την περασμένη Παρασκευή, όταν οι γονείς της την παρέδωσαν στο δημοτικό σχολείο του Κρικσάιντ, μερικές δεκάδες χιλιόμετρα νότια της Αθήνας (της πόλης της Τζόρτζια των ΗΠΑ που πήρε το όνομά της προς τιμή της ελληνικής πρωτεύουσας).

Το μικρό «πρωτάκι» έκανε το λάθος να σκίσει μερικές ζωγραφιές από αυτές που ήταν κρεμασμένες στους τοίχους (που η δασκάλα έβαλε τόσο χαμηλά ώστε να τις φτάνουν τα παιδιά) και να ρίξει κάτω την καρέκλα της, ή κάτι παρεμφερές. Σε κάθε περίπτωση, η δασκάλα αποφάσισε ότι Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Κυβέρνηση-ΜΜΕ: ο έρωτας δεν κρύβεται

Προεκλογικό «δώρο» στα ΜΜΕ και εκδότες/καναλάρχες κάνει η κυβέρνηση σε νομοσχέδιο(1) του Υπουργείου Εργασίας & Κοινωνικής Ασφάλισης (4/4/2012).

ΕφημερίδεςΣτο άρθρο 33 που αναφέρεται στις ρυθμίσεις για το ΕΤΑΠ ΜΜΕ, υπάρχει διάταξη με την οποία :

α) μειώνονται οι εργοδοτικές εισφορές των τυπογραφικών επιχειρήσεων με την προυπόθεση να μην προβούν σε απολύσεις.

β) επιδοτούνται οι ασφαλιστικές εισφορές των επιχειρήσεων ΜΜΕ αναδρομικά από 1 Ιανουαρίου 2010 ως 31 Δεκεμβρίου 2014 με τον όρο να απασχολήσουν επιδοτούμενους ανέργους των τομέων του ΕΤΑΠ ΜΜΕ, εφόσον δεν έχουν απολύσεις που να υπερβαίνουν το ποσοστό 5% όπως ο νόμος ορίζει.

Τα ΜΜΕ χρωστούν εκατομμύρια ευρώ στο ελληνικό δημόσιο (από το 1989 έως σήμερα χρησιμοποιούν τις τηλεοπτικές συχνότητες χωρίς να έχουν καταβάλλει αντίτιμο και χρωστούν εκατομμύρια στα ασφαλιστικά ταμεία). Tην ίδια στιγμή Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Οι Ολυμπιακοί της ελίτ, της πολιτικής προπαγάνδας και των πολυεθνικών

Οι Ολυμπιακοί αγώνες δεν είναι μόνο -όπως πολλοί ψυχανεμίζονται πλέον- ένα πανηγυράκι των πολυεθνικών που δίνει, παρεμπιπτόντως, την ευκαιρία σε εντόπιους (και ξένους) νόμιμους άρπαγες  να αυξήσουν τα μηδενικά στους τραπεζικούς τους λογαριασμούς μέσα από υπερκοστολογημένα έργα, αδιαφανείς αναθέσεις και μίζες. Εχουν χρησιμοποιηθεί διαχρονικά ως πεδίο προνομιακής διαφήμισης, πολιτικής προπαγάνδας, απόκτησης κύρους και κέρδους, αλλά και για την ανάδειξη της αυτοκρατορικής ή εθνικής αίγλης. Στο άρθρο που ακολουθεί, ο αρχαιολόγος, ιστορικός και συγγραφέας Neil Faulkner αναδεικνύει άγνωστες στο ευρύ κοινό πτυχές των επικείμενων Ολυμπιακών αγώνων του Λονδίνου και υποστηρίζει πως η άρχουσα ελίτ σκοπεύει να μετατρέψει τους Αγώνες σε μια γιορτή της προνομιούχας τάξης και της εξουσίας των εταιρειών στον κόσμο.

Από το TVXS.gr, 12/4/2012. Με έντονα γράμματα οι δικές μου επισημάνσεις.

Berlin_olympics

Οι Ολυμπιακοί της ελίτ, της πολιτικής προπαγάνδας και των πολυεθνικών

Ο αθλητισμός είναι πάνω απ’ όλα πολιτική και τα σπορ γίνονται ο καθρέφτης της κοινωνίας. Ο τοπικός, ερασιτεχνικός αθλητισμός, η ενασχόληση των απλών ανθρώπων, είναι μια συλλογική δραστηριότητα, η οποία ελέγχεται από εκείνους που συμμετέχουν. Παρόλο που πολλές πρακτικές μιμούνται τον επαγγελματικό αθλητισμό, η «πολιτική» παραμένει καθαρά δημοκρατική. Του Neil Faulkner από το CounterFire.

Ο επαγγελματικός αθλητισμός, από την άλλη, είναι αρκετά σημαντικός για το κεντρικό σύστημα, ώστε να τον αφήσουν να λειτουργεί με τον ίδιο τρόπο. Ο αθλητισμός χρησιμοποιείται για διαφήμιση, κύρος και κέρδος. Πάνω απ’ όλα, ο επαγγελματικός αθλητισμός ελέγχεται από Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Τι τραβάνε οι εργολάβοι στη Λαμία…

Ο δήμαρχος Στυλίδας Α. Γκλέτσος ξυλοκόπησε, μέσα στο δημαρχείο, εργολάβο που του πρότεινε «μίζα».

Το εντόπισα στην «Καλύβα ψηλά στο βουνό«, απ’ όπου και ο τίτλος της ανάρτησης.

Η μακροβιότητα προβληματίζει το ΔΝΤ

Οταν η μακροβιότητα χαρακτηρίζεται ως κίνδυνος που πρέπει να αντιμετωπιστεί:

ΔΝΤ: Υποτιμημένος ο κίνδυνος από την αύξηση του προσδόκιμου ζωής
(την είδηση εντόπισα στο ιστολόγιο «Парвус клуб«)

ΔΝΤΣε έκθεση με τίτλο «Η χρηματοπιστωτική σταθερότητα παγκοσμίως», το ΔΝΤ εκτιμά ότι «το ενδεχόμενο μακροβιότητας θα υπονομεύσει τα δημόσια οικονομικά μεγέθη κατά τα ερχόμενα έτη» και προτρέπει τα μέλη του «να επινοήσουν μεθόδους για την αντιμετώπισή του καθώς και για την επιμήκυνση του εργασιακού βίου«.

Η αλήθεια είναι πως το ΔΝΤ διαθέτει πλούσια τεχνογνωσία στο θέμα: όπου εφαρμόστηκαν οι συνταγές του –«προγράμματα εξυγίανσης», σύμφωνα με το πολιτικώς κομψότερον doublespeak-, οδήγησαν σε ανεργία, εξαθλίωση ευρύτερων στρωμάτων του πληθυσμού, αποσύνθεση του συστήματος υγείας, αύξηση των ψυχικών νοσημάτων και, τελικώς,  μείωση του προσδόκιμου ζωής. Να σημειώσουμε επίσης πως, τουλάχιστον για την Ελλάδα, το ΔΝΤ δεν πρέπει να ανησυχεί. Η κυβέρνηση έχει δρομολογήσει τη λύση για τους Ελληνες εδώ και καιρό.

«Εξυγίανση» οικονομιών μέσω της εξαθλίωσης των κοινωνιών.

Στραβά αρμενίζουμε…

Ακροδεξιός νεοφιλελευθερισμός στο πρόγραμμα του Πάνου Καμμένου

Αναδημοσίευση από το “TVXS.gr“, 12/4/2012. Αρχική πηγή: «Αυγή«, 11/4/2012

Ακροδεξιός νεοφιλελευθερισμός στο πρόγραμμα του Πάνου Καμμένου

του Δημήτρη Παπαγιαννάκου

Διαβάζοντας το πρόγραμμα των “Ανεξάρτητων Ελλήνων” του κ. Π. Καμμένου είναι δύσκολο να μην οδηγηθεί κανείς στο συμπέρασμα ότι πρόκειται για ένα κράμα οικονομικού νεοφιλελευθερισμού (με την έννοια ότι ενισχύεται η εξουσία του κεφαλαίου έναντι της εργασίας) και ακροδεξιών πρακτικών, διανθισμένο με γερές δόσεις λαϊκισμού, διάχυτου σε κάθε πτυχή του προγράμματος.

ΚαμμένοςΜε άλλα λόγια, το πρόγραμμα των ΑνΕλ είναι σχεδόν πανομοιότυπο με το πρόγραμμα του ΛΑΟΣ (το σημερινό και την περίοδο πριν ο κ. Καρατζαφέρης στηρίξει το πρώτο Mνημόνιο και την κυβέρνηση Παπαδήμου), ενώ δεν είναι λίγες οι ομοιότητες, ακόμη και ταυτίσεις, με τον προγραμματικό λόγο της Ν.Δ. του κ. Σαμαρά (σκληρός οικονομικός νεοφιλελευθερισμός και ακροδεξιά ατζέντα).

Οικονομικός νεοφιλελευθερισμός

Ο οικονομικός νεοφιλελευθερισμός πραγματώνεται με επιλογές όπως η χαμηλή φορολόγηση επιχειρηματικών κερδών και ατομικού πλούτου, η διατήρηση και ενίσχυση των συναφών φοροαπαλλαγών ακόμα και με τη δημιουργία φορολογικών παραδείσων, η γενικευμένη ιδιωτικοποίηση ακόμη και πανεπιστημίων και φυλακών, η διατήρηση των χαμηλών μισθών και των επισφαλών σχέσεων εργασίας.

Ενδεικτικά καταγράφουμε ορισμένες προτάσεις: Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Τα πυροτεχνήματα άρχισαν, η ανάσταση αργεί

ΤσοχατζόπουλοςΣυνελήφθη ο Ακης Τσοχατζόπουλος – Κατηγορείται για ξέπλυμα βρώμικου χρήματος (ethnos.gr, 11/4/2012)

Τα media και οι κάμερες ήταν εκεί, έτοιμα να καταγράψουν το γεγονός, να του δώσουν τις δέουσες διαστάσεις  -αν εννοείτε-, να κορέσουν κάπως τη δίψα των ψηφοφόρων  των πολιτών για αίμα ενόχων πολιτικών.

«Η Δικαιοσύνη πρέπει να κάνει απερίσπαστη τη δουλειά της» – δεν παρέλειψαν να δηλώσουν σοβαροί οι αδιάφθοροι  κήνσορες.

Η χρονική εγγύτητα της σύλληψης με τις επικείμενες εκλογές δέον όπως θεωρηθεί εντελώς συμπτωματική.

Πώς να μετρηθεί το θράσος;

Παρά τα όσα γράφει ο αρθρογράφος στο κείμενο που ακολουθεί, τα καθ’ ημάς Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης εξακολουθούν να παρουσιάζουν τα κόμματα της συγκυβέρνησης ως δήθεν υπεύθυνες πολιτικές δυνάμεις (και μάλιστα τις μόνες – οι υπόλοιπες χαρακτηρίζονται συλλήβδην ως ανεύθυνες, περιθωριακές και ακραίες). Αλλά και οι εξ Εσπερίας και εξ Ευρώπης εταίροι μας δεν χάνουν ευκαιρία να τονίσουν πώς τα κόμματα αυτά αποτελούν το εχέγγυο για τη διάσωσή μας.
Τα συμπεράσματα δικά σας
.

Αναδημοσίευση από “Το Ποντίκι“, 11/4/2012. Ορισμένες από τις φράσεις με έντονα γράμματα είναι δικές μου επισημάνσεις.

Πώς να μετρηθεί το θράσος;

Του Σταύρου Χριστακόπουλου

Ποιοι πήραν την απόφαση για κατασχέσεις εις βάρος όποιου χρωστάει στο Δημόσιο πάνω από 300 ευρώ; Τα κόμματα της συγκυβέρνησης υπό τον Παπαδήμο – ως συμπλήρωμα της άλλης μεγαλειώδους απόφασης για αυτόφωρο σε όσους χρωστάνε 5.000 ευρώ. Πότε την πήραν; Παραμονές των εκλογών. Τι άλλο συνέβη τις ίδιες μέρες; Τα ίδια αυτά κόμματα της ίδιας αυτής συγκυβέρνησης θέσπισαν το ακατάσχετο των δικών τους επιχορηγήσεων έναντι τεράστιων οφειλών από τραπεζικά θαλασσοδάνεια, τα οποία ουδέποτε ρύθμισαν.

ndsokΤο θέμα δε της προστασίας του εαυτού τους έγινε παγκόσμιο σούργελο μέσω των μεγάλων ΜΜΕ και κατέληξε να φτάσει μέχρι την Κομισιόν, καθώς το έθεσε ο επικεφαλής των Φιλελεύθερων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο Γκι Φερχόφστατ με επιστολή του προς τον αδιάφθορο και συνετό πρόεδρο της Κομισιόν Ζοζέ Μπαρόζο.

Ο Φερχόφστατ στην επιστολή του κατ’ αρχάς αναρωτιέται πώς γίνεται τα δύο βασικά πολιτικά κόμματα, που «ευθύνονται για τη σημερινή κατάσταση», να λαμβάνουν ενίσχυση με επιβάρυνση των φορολογουμένων».

Σε άλλο σημείο το πάει ακόμη πιο μακριά υποστηρίζοντας ότι Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Η πρόκληση των εκλογών

Αναδημοσίευση από το “Βλέμμα“ του Νίκου Ξυδάκη, 11/4/2012. Με έντονα γράμματα οι επισημάνσεις μου.

Η πρόκληση των εκλογών

Τις επικείμενες εκλογές ―αν και χωρίς καθορισμένη ημερομηνία ακόμη― τις περιμέναμε για να εκτονώσουν την πολιτική ένταση και να ανανεώσουν την νομιμοποίηση προς τα πολιτικά κόμματα. Θα συμβεί και αυτό. Συγχρόνως όμως βλέπουμε ότι οι εκλογές εντείνουν την αγωνία, στο μέτρο που διαπιστώνεται το μέγεθος του αδιεξόδου: καμία κυβέρνηση μόνη της, ακόμη και με αυτοδυναμία, χωρίς τη συμπαράσταση ή την ανοχή του λαού, δεν θα κατάφερνε να λύσει το ελληνικό πρόβλημα. Πολύ περισσότερο που κανένα κόμμα δεν πρόκειται να κερδίσει αυτοδυναμία. Κατά το πιθανότερο εκλογικό σενάριο, τα δύο πρώτα κόμματα αθροιζόμενα θα συγκεντρώσουν πλειοψηφία εδρών, ώστε να καταστεί δυνατή μια κυβέρνηση συνασπισμού.

Την ήδη μεγάλη αβεβαιότητα και σύγχυση επιτείνουν οι διαδοχικές εκφοβιστικές ή εκβιαστικές, πάντως πιεστικές, δηλώσεις των ξένων ηγετών που αναμιγνύονται αρμοδίως στην ελληνική κρίση: Προφητεύουν αυτοεκπληρωτικά την έξοδο/αποβολή της Ελλάδας από το ευρώ, υποδεικνύουν τον χρόνο διεξαγωγής ή την αναβολή των εκλογών, υποδεικνύουν το εκλογικό αποτέλεσμα, αποδίδουν γενικευμένους εθνοψυχογραφικούς χαρακτήρες στον ελληνικό λαό. Η κ. Λαγκάρντ ή ο κ. Σόιμπλε υποστηρίζουν θεμιτά τα συμφέροντα τους και τις πολιτικές τους επιλογές· το ζήτημα είναι: Μπορούν οι Ελληνες να επιζήσουν εφαρμόζοντας τις πολιτικές επιλογές των Λαγκάρντ και Σόιμπλε στον κλονισμένο οίκο τους; Δυσκολεύονται αφάνταστα. Διότι η κρίση δεν είναι εγχώρια αυτοπάθεια, αφενός, και διότι η συνιστώμενη θεραπεία της τρόικας (χωρίς καμία άλλη εναλλακτική) δεν φαίνεται να αποδίδει τα επαγγελόμενα.

Τι απομένει στους Ελληνες; Οι εκλογές είναι ένα αναγκαίο στάδιο, τουλάχιστον για να καταγραφεί η λαϊκή βούληση ως προς τις υπάρχουσες πολιτικές προτάσεις, όποια κι αν είναι αυτή η βούληση: αντινομική, κερματισμένη, οργισμένη, απεγνωσμένη. Για να ανατροφοδοτηθεί εμπράκτως μια βασική λειτουργία της δημοκρατίας. Μέχρι εδώ. Οι εκλογές δεν μπορούν, μόνες αυτές, να δώσουν τη μεγάλη λύση, να προσφέρουν την πολιτική-κοινωνική ζωτικότητα που απαιτείται κατεπειγόντως, για να αποτραπεί η κατάρρευση και να ιχνογραφηθεί ένα σχέδιο ανασυγκρότησης. Εντούτοις η εκλογική διαδικασία, έτσι όπως τη διαισθανόμαστε τώρα, μπορεί να λειτουργήσει προωθητικά και υπερβατικά, ανεξαρτήτως ή και εξαιτίας του εκλογικού σκορ: να συνειδητοποιήσει δηλαδή το νυν αλαφιασμένο πλήθος ότι ο νέος σκληρός κόσμος απαιτεί νέα εργαλεία, νέα νοήματα, νέες συλλογικότητες και συμμαχίες, νέες μορφές οργάνωσης του πολιτικού και του κοινωνικού.

Ο πιθανός κερματισμός του μετεκλογικού τοπίου δεν οδηγεί αφεύκτως στην ακυβερνησία. Η ιστορική ανάγκη θα καλέσει τους πάντες να αναλάβουν τις ευθύνες τους, υποκείμενους και υπερκείμενους· όλοι θα κληθούν να κυβερνήσουν κατά κάποιον τρόπο, και όλοι θα κριθούν κατά την προσφορά τους και τη δυνατότητά τους να συγκλίνουν προγραμματικά και πρακτικά πάνω στο αμείλικτο πραγματικό. Η ιστορία δεν τελειώνει, θα επανέρχεται με προκλήσεις και προσκλήσεις διαρκώς, επώδυνα.

Ζωή ποδήλατο

bikeΔεν είναι μόνο τα ενεχυροδανειστήρια που κάνουν χρυσές  (το λογοπαίγνιο σκόπιμο) δουλειές λόγω κρίσης. Ενας από τους κλάδους που ευνοήθηκαν από την κρίση είναι …η αγορά ποδηλάτων.
Οικονομία καυσίμων και  υγιεινή ζωή, μαζί σε ένα πακέτο. Ας τα βλέπουν οι αχάριστοι  που δεν εκτιμούν δεόντως το κυβερνητικό έργο.

Η «κρίση» δεν είναι για κρίση για όλους, λοιπόν. Δικαώνεται έτσι και αυτός ο μεταλλαγμένος  τύπος που μιλούσε πριν λίγο καιρό στο BBC.

Ερωτήματα για την ανατροπή της πολιτικής κοινωνικού ολοκαυτώματος

Αναδημοσίευση από «Το Ποντίκι«, 5/4/2012. Με έντονα γράμματα οι επισημάνσεις μου.

Ερωτήματα για την ανατροπή της πολιτικής κοινωνικού ολοκαυτώματος

Γράφει η Νάντια Βαλαβάνη, συγγραφέας

Εδώ και δύο χρόνια η Ελλάδα έχει μετατραπεί σε πρότυπο πειραματικό εργαστήρι κοινωνικής μηχανικής της τρόικας. Για τη σύνθεση του κατάλληλου «μίγματος» πολιτικών μόνιμης λιτότητας και βίαιης «υποτίμησης» της ζωής των ανθρώπων σε ολόκληρη την Ευρώπη και αποτελεσματικής χειραγώγησης της εργαζόμενης πλειοψηφίας των κοινωνιών της. Για να συντελεστεί, εν μέσω κρίσης, μια πρωτοφανής στην ιστορία αναδιανομή αξίας: Από τους «κάτω» στους «πάνω». Από όλες τις σφαίρες της οικονομίας προς τις χρηματοπιστωτικές «αγορές». Από τις ασθενέστερες οικονομικά χώρες της ευρωπεριφέρειας προς τις ισχυρότερες, ιδιαίτερα τη Γερμανία.

Κι ενώ η ακολουθούμενη πολιτική, με τη στήριξη του ΠΑΣΟΚ, της Ν.Δ. κι ενός αστερισμού μικρότερων κομμάτων, εξακολουθεί να εμφανίζεται ως «μονόδρομος», το κεντρικό προς απάντηση ερώτημα είναι: Μπορεί ν’ ανατραπεί αυτή η πολιτική; Γιατί τίποτα λιγότερο από την ανατροπή της δεν είναι σε θέση να σταματήσει το κοινωνικό ολοκαύτωμα της χώρας και των ανθρώπων της. Και ακόμα παραπέρα: Με ποιους όρους μπορεί να γίνει αυτό πραγματικότητα;

Διαφορές

Τα κόμματα της Αριστεράς απαντούν το καθένα καταφατικά. Προτάσσουν όμως διεξόδους με υπερτονισμό των υπαρκτών στρατηγικών διαφορών τους. Αρνούνται έτσι μέχρι σήμερα ν’ αναγνωρίσουν αυτό που κατανοούν πλέον οι περισσότεροι απ’ τα μέλη και τους ψηφοφόρους τους:

– Ότι κανένα κόμμα της Αριστεράς, όσο και με όποια συνθήματα και να απευθύνεται στον λαό αναζητώντας την προνομιακή στήριξή του, δεν είναι σε θέση να απελευθερώσει την αναγκαία κοινωνική δυναμική από μόνο του.

– Ότι στο ύψος ενός τέτοιου καθήκοντος μπορεί να αρθεί μόνο το πιο πλατύ μέτωπο κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων – με τις συνασπισμένες δυνάμεις της Αριστεράς στον πυρήνα του.

Μπορεί όμως σήμερα να υπάρξουν οι πολιτικές προϋποθέσεις για έναν κοινωνικό και πολιτικό συνασπισμό που να «αναγνωρίζει» προγραμματικά τον πολιτικό αντίπαλο στις δυνάμεις που προκαλούν το σημερινό κοινωνικό ολοκαύτωμα; Και θα «ανακαλύπτει» στο πρόσωπο των άλλων δυνάμεων της ριζοσπαστικής και κομμουνιστικής Αριστεράς τον προνομιακό συνομιλητή και συναγωνιστή του;

– Που θα διαμορφώσει ένα συνθετικό πρόγραμμα ανατροπής αυτής της πολιτικής, ξεκινώντας από την αθέτηση πληρωμών για ουσιαστική διαγραφή του χρέους και την κρατικοποίηση των τραπεζών και των επιχειρήσεων στρατηγικής σημασίας;

– Που δεν θα διστάσει να συγκρουστεί με ό,τι και όποιους χρειαστεί προκειμένου να γίνει δυνατή μια εσωτερική «σεισάχθεια» και άμεσα μέτρα αναδιανομής υπέρ των εργαζόμενων, στηρίζοντας ταυτόχρονα μια παραγωγική ανασυγκρότηση φιλική στο περιβάλλον και τους εργαζόμενους και μια νέα θέση της χώρας στον διεθνή καταμερισμό εργασίας;

– Που θα αξιοποιήσει όλα τα ερείσματα αλληλεγγύης και πάλης στην Ευρώπη και στον κόσμο;

Με ένα τέτοιο πλαίσιο η συνασπισμένη Aριστερά θα μπορούσε ν’ «αγκαλιάσει» χωρίς αμηχανία και πολιτικό «σνομπισμό» τον κόσμο που σήμερα αναγνωρίζει τις ευθύνες των κομμάτων που κυβέρνησαν τη χώρα και απεγκλωβίζεται απ’ τον δικομματισμό. Που προσεγγίζει, ταυτόχρονα, τα αριστερά κόμματα κουβαλώντας όλες τις ψευδαισθήσεις και «κακές συνήθειες» από τις πελατειακές σχέσεις που καθόριζαν τη σχέση του με την πολιτική.

Ερωτήματα

Μπορεί να υπάρξει σήμερα ένα άμεσο πρόγραμμα και ιδέες ικανές να μετατρέψουν την οργή που σιγοκαίει σε απόφαση για μαχητική προσωπική συμμετοχή διαρκείας σε διάφορα συλλογικά πλαίσια πάλης και αλληλεγγύης μ’ επίκεντρο την εργασία και τις ανάγκες για αξιοπρεπή ζωή – που τίποτα να μην μπορεί ν’ αναχαιτίσει;

Αυτά και άλλα ερωτήματα μπαίνουν σήμερα. Προφανώς δεν πρόκειται ν’ απαντήσουν σ’ αυτά οι επικείμενες εκλογές. Το πιθανότερο είναι ότι αυτές θα «νομιμοποιήσουν» οριακά τη σημερινή πολιτική μέσω ενός δικομματικού συνασπισμού, που θα είναι μειοψηφία στον λαό και πλειοψηφία στη Βουλή.

Κι επειδή η ταυτόχρονη ενίσχυση της συνολικής δύναμης όλων των δυνάμεων της Αριστεράς στη Βουλή μπορεί να εξασφαλίσει μόνο ισχυρότερη αντιπολίτευση, την ώρα που ζητούμενο δεν είναι τίποτα λιγότερο από την αποτροπή καταστροφής της χώρας, οι εργαζόμενοι, και προπαντός οι νέοι, που θα υπερψηφίσουν αριστερά κόμματα, ας μην τα εξουσιοδοτήσουν «εν λευκώ»: Ας κάνουν όσο γίνεται πιο καθαρό τι περιμένουν απ’ αυτά για την, εξαιρετικά κοντινή, «επόμενη μέρα».

Το ζητούμενο για την Αριστερά είναι να αποδειχτεί πολιτικά και κοινωνικά χρήσιμη. Αλλιώς, θα εξαφανιστεί κι αυτή εν μέσω μιας θάλασσας εξαθλιωμένων και ηθικοπολιτικά «τσακισμένων» ανθρώπων, κάτω απ’ τη γενική επίθεση των ορδών της νεοφιλελεύθερης βαρβαρότητας ενάντια στις ευρωπαϊκές κοινωνίες.

Δυνατότητα κατάσχεσης για χρέη στο Δημόσιο άνω των 300 ευρώ

Πληθαίνουν μέρα τη μέρα οι ειδήσεις που διαβάζοντάς τες τσιμπιέμαι να δώ αν είμαι ξύπνιος. Η είδηση που ακολουθεί ανήκει σε αυτήν την κατηγορία:
Κατάσχεση μισθών / συντάξεων / κινητών / ακινήτων περιουσιακών στοιχείων για χρέη άνω των 300 ευρώ – κατά την κρίση του προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ..

Η κυβέρνηση βάζει άλλη μια πινελιά κοινωνικής και οικονομικής δικαιοσύνης  στον καμβά όπου φιλοτεχνεί το φιλολαϊκό  της πρόγραμμα…

Δυνατότητα κατάσχεσης για χρέη στο Δημόσιο άνω των 300 ευρώ  (in.gr, 9/4/2012)

Money1Σε κατασχέσεις περιουσιακών στοιχείων (ακινήτων, καταθέσεων κ.λπ.), για ληξιπρόθεσμες οφειλές προς το δημόσιο που υπερβαίνουν τα 300 ευρώ, μπορεί να προχωρά το υπουργείο Οικονομικών. Σε ό,τι αφορά μισθούς και συντάξεις το ακατάσχετο έχει οριστεί στα 1.000 ευρώ. Αυτά περιλαμβάνονται σε αναλυτικό οδηγό του υπουργείου Οικονομικών, όπου περιγράφονται τα μέτρα αναγκαστικής είσπραξης των οφειλών, καθώς και τα δικαιώματα που έχουν οι οφειλέτες. Αναλυτικά ο οδηγός του υπουργείου, που έχει τη μορφή ερωτήσεων-απαντήσεων, έχει ως εξής: Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Νοίκιασε κι εσύ έναν αστυνομικό της ΕΛ.ΑΣ.

Την είδηση τη δημοσίευσε πρώτο το «Πρώτο Θέμα» (1). Εχει ήδη γίνει ο σχετικός χαμός στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Στην αρχή νόμιζα οτι ήταν φάρσα. Ράδιο αρβύλα. Ομως όχι. Βρήκα το Φύλλο της Εφημερίδας της Κυβέρνησης που το επιβεβαιώνει (στο site της Εφημερίδας της Κυβέρνησης)(6).

Η ΕΛ.ΑΣ. πλέον «ενοικιάζεται» επίσημα και με το νόμο στους έχοντες τη δυνατότητα να πληρώσουν

Με απόφαση των υπουργείων Οικονομικών και Προστασίας του Πολίτη, το σύνολο του ανθρώπινου δυναμικού της Ελληνικής Αστυνομίας, όλα τα οχήματα και οι μοτοσικλέτες της, ακόμη και τα ελικόπτερα που έχει στην κατοχή της η ΕΛ.ΑΣ., μπορούν πλέον να ενοικιάζονται από ιδιώτες που θέλουν να κοιμούνται ασφαλείς και ήσυχοι τα βράδια.
 
Ό,τι και όσοι ενοικιάζονται από εκείνους που μπορούν να πληρώσουν θα αφαιρούνται βέβαια από τις δυνάμεις που προστατεύουν τους υπόλοιπους κοινούς θνητούς.

Οι τιμές ξεκινούν από 30 ευρώ την ώρα για την ενοικίαση ενός απλού αστυνομικού μέχρι και 1.500 ευρώ αν θέλετε να νοικιάσετε το ελικόπτερο της ΕΛ.ΑΣ.

Δηλαδή:

Οι Ελληνες φορολογούμενοι (οι οποίοι υφίστανται ανηλεή φορολογικό διωγμό) πληρώνουν για τις υποδομές, τη στελέχωση και τη λειτουργία μιας υπηρεσίας (ΕΛ.ΑΣ.) προκειμένου το Ελληνικό κράτος να παρέχει υπηρεσίες ασφαλείας και τάξης σε όλους αδιακρίτως τους Ελληνες πολίτες. Και οι υπουργοί μας τώρα αποφάσισαν ότι θα διαθέτουν προς ενοικίαση έμψυχο και άψυχο υλικό της υπηρεσίας σε «φραγκάτους» (που -βεβαίως- έχουν κάθε λόγο να αισθάνονται λιγουλάκι ανασφαλείς, ιδιαιτέρως τώρα που η όξυνση των οικονομικών ανισοτήτων προκαλεί όλο και περισσότερο)!

Είναι από μόνη της άκρως προκλητική η υπουργική απόφαση. Είναι πάντοτε πρόκληση η χρήση της ΕΛ.ΑΣ. (την οποία πληρώνουν οι έλληνες φορολογούμενοι) για την προστασία ιδιωτικών συμφερόντων, συχνά ακόμη και παρανόμων(4), ή για την διασφάλιση της απρόσκοπτης είσπραξης των (παρανόμων) διοδίων για χάρη των κατασκευαστικών εταιρειών(5).

Είναι ακόμη πιό προκλητική, γιατί, κατά την ταπεινή μας γνώμη, πρόκειται για τροχιοδεικτική ενέργεια, πίσω από την οποία κρύβεται η απώτερη πρόθεση να Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Doublespeak

Καθημερινώς καταιγιζόμαστε (κυρίως από τα καθεστωτικά μέσα ενημέρωσης και τους πολιτικούς) από λόγο ο οποίος, ενώ αυτάρεσκα παρουσιάζεται ως νηφάλιος και σαφής, στην ουσία  βρίθει ασαφειών, διαστρεβλώσεων και λεκτικών διαστροφών. Προϊόντος λοιπόν του οικονομικού πολέμου που έχει κηρυχθεί στις μικρομεσαίες τάξεις (ο οποίος ασαφώς και συγκεκχυμένως αναφέρεται ως «κρίση»), εκτιμώ πως δεν είναι δυνατόν να κινήσουμε τα πράγματα προς τα εκεί που θέλουμε αν πρώτα δεν βάλουμε μια τάξη στις λέξεις και τις έννοιες στο μυαλό μας. IngSoc_mottoΣοφόν το σαφές. Σκέφτηκα λοιπόν πως θα ήταν σκόπιμη μια σειρά άρθρων με στόχο την περιγραφή, αλλά και τη συστηματική αποκάλυψη και αποδόμηση αυτού που οι Αγγλόφωνοι αποκαλούν «doublespeak«.

Το παρόν άρθρο αποτελεί μια πρόχειρη απόπειρα «εισαγωγής» στο τί είναι «doublespeak» και πώς αυτό χρησιμοποιείται στον καθημερινό πολιτικό λόγο. Σε επόμενα άρθρα θα σχολιάσω αναλυτικότερα συγκεκριμένα παραδείγματα.

«Doublespeak»: όρος της αγγλικής που χρησιμοποιείται για τη χρήση γλώσσας και φρασεολογίας που σκοπίμως αποκρύπτει, διαστρεβλώνει ή αντιστρέφει το νόημα των εννοιών με στόχο την παραπλάνηση και τη διαστροφή της αλήθειας.(1)(2)
Στα ελληνικά ο πλησιέστερος όρος είναι η «διγλωσσία«, αν και θα μπορούσαν κατά περίπτωση να χρησιμοποιηθούν και άλλοι -μονολεκτικοί ή περιφραστικοί-  όροι, όπως π.χ. «διπλή γλώσσα», «αμφισημία», «διπλοσημία», «στρεψοδικία», «παραπλανητική γλώσσα», «ξύλινος λόγος», «λεκτική διαστροφή».

Στο εξής, στο παρόν άρθρο θα χρησιμοποιώ κυρίως τον ελληνικό όρο «διγλωσσία», με την επισήμανση ωστόσο της εννοιολογικής του διαφοράς από το αγγλικό «doublespeak».

Η διγλωσσία παρουσιάζεται στον λόγο με διάφορες μορφές. Παραθέτω τις συνηθέστερες από αυτές:

Ευφημισμός: έχει στόχο να καταστήσει ελκυστική (ή τουλάχιστον υποφερτή) μια δυσάρεστη αλήθεια. Παραδείγματα:

  • «εργασιακή ευελιξία» αντί «απελευθέρωση ωραρίου«
  • «απασχολήσιμος«(3)  αντί «άνεργος«
  • «Υπουργείο Προστασίας Πολίτη» αντί «Υπουργείο Δημόσιας Τάξης»
  • «συρρίκνωση» αντί «απολύσεις«

Σκόπιμη ασάφεια: χρήση όρων με ασαφή όρια και ευρεία σημασία,  χρήση  γενικών ή περιφραστικών όρων (στη  θέση  ειδικοτέρων, μονολεκτικών ή/και σαφέστερων) με στόχο την πρόκληση επικοινωνιακής σύγχυσης. Παραδείγματα:

  • «αυστηρή εισοδηματική πολιτική» αντί «λιτότητα» ή «μείωση μισθών«
  • «κοινωνικοί εταίροι» αντί «εργοδότες και εργαζόμενοι»
  • «κάμψη της συνολικής παραγωγής» αντί «ύφεση«
  • «οικονομικός μετανάστης» αντί «ξένος εργάτης»
  • «παράπλευρες απώλειες» αντί «δολοφονία αμάχων» ή «περιβαλλοντική καταστροφή»

Σχολιάζοντας τα ανωτέρω παραδείγματα, παρατηρούμε:

Στο παράδειγμα «αυστηρή εισοδηματική πολιτική» αντί  «λιτότητα» ή «μείωση μισθών«, οι αρνητικές συνδηλώσεις των όρων «λιτότητα», «μείωση μισθών» απαμβλύνονται από τον ευρύτερο, ασαφέστερο όρο «εισοδηματική», ο οποίος ναι μέν αναφέρεται σε εισοδήματα, δεν γίνεται όμως σαφές σε ποιών τα εισοδήματα αναφέρεται (των εφοπλιστών; των τραπεζιτών; των εργαζομένων; ) – κάτι που είναι σαφέστατο στην περίπτωση του όρου «μείωση μισθών»: αφορά ξεκάθαρα τους εργαζομένους. Η συμπλήρωση της φράσης με τους όρους «αυστηρή», «πολιτική», επιτείνει ακόμη περισσότερο την ασάφεια του όρου (αυστηρή προς ποιούς; τους μισθωτούς γενικά; τους φοροφυγάδες; τους εισφοροδιαφεύγοντες; ).

Στο παράδειγμα «κοινωνικοί εταίροι» αντί «εργοδότες και εργαζόμενοι», το αρνητικό πρόσημο της αντιπαλότητας που δυνητικώς συνδηλώνεται από Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Η «κουκουβάγια» πέταξε

Το άρθρο που ακολουθεί είναι αναδημοσίευση από «Το Ποντίκι«.

R.I.P. ΟΕΔΒΜια πολύ λιτή, συγκινητική και εξόχως πολιτική ανακοίνωση εξέδωσε ο σύλλογος εργαζομένων στον Οργανισμό Εκδόσεως Διδακτικών Βιβλίων για τη διάλυση του Οργανισμού στο πλαίσιο της περικοπής εταιρειών του Δημοσίου. Τα σχόλια ανήκουν στους αναγνώστες:

«Σε λίγες ώρες ο Ο.Ε.Δ.Β. (Οργανισμός Εκδόσεως Διδακτικών Βιβλίων) θα αποτελεί παρελθόν, καταργείται οριστικά. Μετά από 75 χρόνια η κουκουβάγια της σοφίας και της αρετής ‘‘πετάει μακριά’’, γιατί κάποιοι αποφάσισαν ότι δεν έχει θέση στη σύγχρονη μνημονιακή εκπαίδευση. Η μόρφωση θα γίνεται πλέον ηλεκτρονικά. Το… Μέλλον είναι μόνο το… ‘‘ηλεκτρονικό βιβλίο’’ και οι ‘‘διαδραστικοί πίνακες’’. Οι εργαζόμενοι στον Ο.Ε.Δ.Β. που όλα αυτά τα χρόνια εξέδωσαν και διένειμαν τρία δισεκατομμύρια βιβλία σε εκατομμύρια μαθητές, αποχωρούν περήφανοι για τη συμβολή τους στη Δημόσια και Δωρεάν Παιδεία, για τη διαχείριση του δημόσιου χρήματος (μέσο κόστος κάθε βιβλίου 0,70 ευρώ), για την απουσία διαφθοράς και διαπλοκής τους, για το ότι κατόρθωσαν να Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Ελληνική Δημοκρατία, Απρίλιος 2012

Οι εντολές της πολιτικής ηγεσίας είναι σαφείς. Μηδενική ανοχή στη διαμαρτυρία. Ο εξανδραποδισμός ενός ολόκληρου λαού θα προχωρήσει, με κάθε τίμημα για το λαό και τη δημοκρατία.

Από χθές το βράδυ, οι δυνάμεις καταστολής έχουν επιδοθεί σε ανελέητη επίθεση ενάντια σε οποιονδήποτε προσπαθεί να διαδηλώσει ή να διαμαρτυρηθεί (στις συγκεντρώσεις στην πλατεία Συντάγματος στη μνήμη του 77χρονου αυτόχειρα). Ανάμεσα στα πολλά θύματα τα οποία αδιακρίτως ξυλοκόπησαν τα ανθρωποειδή των MAT, βρέθηκαν και αρκετοί δημοσιογράφοι:

Ρένα Μανιού

Στη συγκέντρωση της Τετάρτης, η δημοσιογράφος Ρένα Μανιού διακομίστηκε σε νοσοκομείο με ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ όταν αστυνομικός τη χτύπησε και στη συνέχεια την πέταξε στο οδόστρωμα.

Στη συγκέντρωση της Πέμπτης,  τραυματίστηκε σοβαρά ο πρόεδρος της Ένωσης Φωτορεπόρτερ Ελλάδος Μάριος Λώλος που χτυπήθηκε με γκλομπ. Ο Μ. Λώλος φέρει, σύμφωνα με τις πληροφορίες, κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις και είναι πιθανόν Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Εικόνες από ένα ζοφερό μέλλον

Η δημοτική αρχή της Αθήνας, έχοντας εμπράκτως αποδείξει (1) οτι είναι βασιλικότερη του βασιλέως σε θέματα αυταρχισμού και αντιδημοκρατικότητας, γίνεται για μια ακόμα φορά ο «λαγός» προλειαίνοντας το έδαφος για τη θέσπιση νέων περιορισμών των δημοκρατικών ελευθεριών από τα κόμματα της συγκυβέρνησης.

Συγκεκριμένα, υπέβαλλε προς ψήφιση πρόταση νόμου(2) στην οποία, με διάφορα προσχήματα, επιχειρείται ο δραστικός περιορισμός των διαδηλώσεων και η δυνατότητα απαγόρευσής τους από τους κατά τόπους αστυνομικούς διευθυντές. Ολόκληρη την πρόταση νόμου μπορείτε να τη διαβάσετε εδώ.

Ενα αυταρχικό, δυστοπικό μέλλον πλησιάζει με δρασκελιές. Ο χρόνος για αντίδραση και αντίσταση είναι τώρα. Μετά θα είναι αργά.

Ακολουθεί σύνοψη των Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Οι γριές πουτάνες

Αρθρο του Κώστα Βαξεβάνη από το lifo.gr. Το αλίευσε η «Καλύβα ψηλά στο βουνό«.
Οι επισημάνσεις (με έντονα γράμματα) δικές μου.

Οι γριές πουτάνες

Ο θυμός που υποκλίνεται στον φόβο, το αυτομαστίγωμα και μερικές οικείες πολιτικές πρακτικές.

Οι γριές πουτάνες

Σε ένα από τα γνωστά ανέκδοτα της εποχής του Ψυχρού Πολέμου ο ηγέτης της Σοβιετικής Ένωσης Λεονίντ Μπρέζνιεφ επισκέπτεται τις ΗΠΑ. Ο Πρόεδρος Ρόναλντ Ρήγκαν τον υποδέχεται και τον ξεναγεί στα επιτεύγματα της Δύσης. Ένα από αυτά είναι και ένα υπερπολυτελές πορνείο. Ο Μπρέζνιεφ είναι ενθουσιασμένος από την εξυπηρέτηση και τη φροντίδα και αποφασίζει να κάνει ένα και στη Σοβιετική Ένωση. Όταν επιστρέφει, αναθέτει σε μέλη της Κεντρικής Επιτροπής του κόμματος να στήσουν το λαμπερό πορνείο. Η επιχείρηση στήνεται, αλλά δεν πάει καλά. Μετά από καιρό ο Μπρέζνιεφ τηλεφωνεί Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Σοσιαλιστικός υπερρεαλισμός

Σ.ΒαλυράκηςΕκλέχθηκαν με κύριο προεκλογικό σύνθημα το «λεφτά υπάρχουν». Μετεκλογικά  εξαπέλυσαν την σφοδρότερη μεταπολεμικά επίθεση στο λαϊκό εισόδημα και στις μικρομεσαίες τάξεις. Κυβερνούν με τη σιδηρά πυγμή της αστυνομοκρατίας και της πιό βάρβαρης καταστολής, που ούτε επί χούντας δεν γνώρισε η Ελλάδα. Ως εδώ το αντέχεις – δεν ήταν άλλωστε και απρόβλεπτο, για όποιον διαθέτει έστω και λίγα mg φαιάς ουσίας που διασώθηκαν από την προπαγάνδα της TV. Ωσπου διαβάζεις την ακόλουθη δήλωση:

«Ο σεβασμός στην λαϊκή εντολή επιβάλλει την εξάντληση της συνταγματικής τετραετίας» δήλωσε ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Σήφης Βαλυράκης.

«Ο σεβασμός στη λαϊκή εντολή».  Οφείλεις να τους το αναγνωρίσεις: έχουν χιούμορ.

Χωρίς αιδώ (2)

Π.Μπεγλίτης«Nομίζω οτι η ανάγκη είναι η σιωπή αυτή τη στιγμή, χωρίς την προσπάθεια να το διασυνδέσουμε με την οικονομική την πολιτική και την κοινωνική συγκυρία». Τάδε έφη Π. Μπεγλίτης, σε ενημερωτική εκπομπή του ΣΚΑΙ, απαντώντας σε ερώτηση για την αυτοκτονία του ηλικιωμένου στο Σύνταγμα .

Ο ίδιος όμως δεν σιώπησε. Και συνέχισε με μια φράση που αποτελεί ορισμό της αυτοακύρωσης: «Τώρα αν είχε χρέη ή δεν είχε χρέη ή αν τα ’φαγαν τα παιδιά του ή αν τα ’φαγε ο ίδιος και με το οτιδήποτε άλλο, σεβασμό σε αυτές τις περιπτώσεις«.

Ο Π. Μπεγλίτης δεν δίστασε να κοπρίσει τη μνήμη ενός συνανθρώπου του για να διασκεδάσει τις αλγεινές εντυπώσεις από τα αποτελέσματα της ανθρωποφάγου πολιτικής του(ς). Μιλώντας ταυτόχρονα για σεβασμό, ο αθεόφοβος!

Και τώρα που ο Π. Μπεγλίτης έμαθε  γιατί αυτοκτόνησε ο 77χρονος, υποθέτω πως θα έχει κάποιες νέες βαρύνουσες δηλώσεις να μας κάνει. Τις περιμένουμε.